Matapos ang Pasko

Malungkot ang umaga.

makulimlim, malamig, tahimik…

Ganyan talaga siguro pagkatapos ng mga masasayang okasyon kagaya ng Pasko. Pero bukod pa dito, hindi talaga maganda ang lagay ng panahon lalo na sa Visayas at Mindanao na kung saan kasalukuyang nananalasa si Quinta (bagyo). Di naman siya ganung kalakas pero may mga casualties na din. Nakataas pa rin ang Signal Number 1 at 2 sa iba’t ibang bahagi ng bansa. Kalungkot naman. Hindi pa man nakakabangon dahil sa delubyong inihatid ni Pablo ay heto pa ang isa.

Kuha sa tapat ng aking bintana ngayong umaga

Sa personal level naman, nakapagpapa-down din sa isang tao ay ang mga expectations na hindi nangyari nitong nakaraang season. Sabagay ganyan naman talaga ang buhay. Hindi lahat ng mga inaaasahan natin ay natutupad. Ipagpasalamat na lamang ang mga na na-accomplished. Ang buhay ay isang roller coaster ride. Tataas-bababa. Magpasalamat sa mga pagkakataong nasa itaas at namamayagpag. Pero dapat ding ipagpasalamat ang mga panahon ng kawalan at kalungkutan. Hindi naman masamang magdamdam. Mag-isa... mag-isip... malito...o magtanong. Huwag lamang manatiling nakalugmok at nagmumukmok. Kailangang munang magpahinga at later ay bumangon. Hindi naman mananatili ang bagyo, bagkus daraan din lamang. Pahalagahan na lang ang mga natutunan habang nararanasan ang ulan at umasa na sa mga susunod na panahon ay sisikat ang araw.

Give thanks in all circumstances; for this is God’s will for you in Christ Jesus. ~ 1 Thessalonians 5:18